را به آنجا فرستاده تا در آن مكان دفع كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : بين ايندو عمل تلازم نيست پس اگر بيكى از آن دو نيز اكتفاء كند بوظيفه مستحبى خصوص آن عمل نموده . قوله : و لو تعذّر فعله : ضمير در [ فعله ] به حلق عائدست قوله : فى وقته : ضمير به حلق راجع است و مقصود از وقت حلق روز دهم است . قوله : فعل بغيرها : ضمير به [ منى ] راجعست . قوله : بعث بالشعر اليها : ضمير در [ اليها ] به منى عائد است همانطورى كه ضمير در [ فيها ] به آن راجع است . قوله : مستحبا فيهما : مقصود از ايندو عمل ، يكى فرستادن موىها به منى است و ديگرى دفن آنها در اين مكان مىباشد . قوله : تأدّت سنته : ضمير در [ سنته ] به [ احدهما ] عائد است . متن : و يمر فاقد الشعر الموسى على رأسه مستحبا إن وجد ما يقصر منه غيره ، و إلا وجوبا ، و لا يجزئ الإمرار مع إمكان التقصير لأنه بدل عن الحلق اضطراري ، و التقصير قسيم اختياري ، و لا يعقل إجزاء الاضطراري مع القدرة على الاختياري و ربما قيل : بوجوب الإمرار على من حلق في إحرام العمرة و إن وجب عليه التقصير من غيره لتقصيره بفعل المحرم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسى كه در سرش موى ندارد تيغ را بسرش مرور و عبور دهد .